لیلا پارتیا

در ستایش لطافت خاک، حافظه‌ی فشرده‌ی جهان است. این مجموعه تلاشی نیست برای بازنمایی طبیعت؛ تلاشی است برای به یاد آوردن چیزی که زیر لایه‌های سرعت، مصرف و فراموشی دفن شده است. گل‌ها در این آثار تنها نمی‌شکفند؛ بلکه ردّی از خود به جا می‌گذارند.